Usunięcie braku formalnego z uchybieniem terminu  wyznaczonego w wezwaniu

W świetle aktualnego orzecznictwa sądów administracyjnych dotyczącego art. 64§2 kpa w przypadku, gdy strona usunęła brak formalny z uchybieniem terminu  wyznaczonego w wezwaniu, lecz przed wysłaniem  przez organ administracji publicznej pisma informującego o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, stosowanie powołanego przepisu nie jest dozwolone i nie ma żadnych przeszkód dla rozpoznania tak uzupełnionego wniosku, przy czym termin jego wniesienia to termin wniesienia pisma uzupełniającego braki. W związku z powyższym, zgodnie z wytycznymi Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców należy przyjąć, że w przypadku, gdy cudzoziemiec złożył wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej, jeszcze przed dniem 27 kwietnia 2026r. i w zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami proceduralnymi (w postaci papierowej), który to wniosek był obarczony brakami formalnymi, i organ wezwał o ich usunięcie w terminie wyznaczonym na podstawie art. 64§2 kpa, i termin ten nie został zachowany przez cudzoziemca, zaś usunięcie braków formalnych nastąpiło zanim wojewoda zdążył wysłać zawiadomienie o pozostawieniu tego wniosku bez rozpoznania (a jednocześnie, co warte szczególnego podkreślenia, nie został złożony wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych wniosku lub też odmówiono przywrócenia terminu), to datą złożenia wniosku, z którą należy utożsamiać datę wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia odpowiedniego zezwolenia, jest dzień, w którym braki formalne zostały usunięte. W konsekwencji, jeżeli dokonanie takiej spóźnionej czynności uzupełnienia braków formalnych wniosku nastąpiło już w okresie od dnia 27 kwietnia 2026r., to wówczas – przyjmując, że wniosek został złożony po tej dacie – powinny mieć zastosowanie przepisy art. 106c ust. 5. Art. 203c ust. 3 lub art. 219c ust. 3 ustawy o cudzoziemcach przewidujące pozostawienie stosownego wniosku bez rozpoznania  na skutek niezachowania wymogu związanego ze  sposobem złożenia wniosku.